June 7, 2016

Ποιος είπε πως τα παραμύθια, επιβάλλεται να έχουν τέλος;

By ΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ In ΑΠΟ ΕΜΠΝΕΥΣΗ

Λένε, πως όλοι μας, είμαστε κι από μια μοναδική ιστορία. Πρωταγωνιστές στο προσωπικό μας στόρι, δημιουργούμε την αρχή, τη μέση και το τέλος στο δικό μας, ξεχωριστό μυθιστόρημα. Σωστό το βρίσκω εν μέρει, παρ’ όλα αυτά, αρνούμαι πανηγυρικά να ασπάζω και να ασπάζομαι θεωρίες που υπονοούν και ευνοούν την έννοια του «τέλους». Ανέκαθεν ένιωθα ένα «απεταξάμην» προς τα μυθιστορήματα, τις νουβέλες, τα λογοτεχνικά έργα κι όλα εκείνα τα γραφόμενα που έχουν τάσεις καταληκτικές και που βασίζουν την ουσία τους κυρίως σε ψευδολογίες και σε φαντασιόπληκτα ιστορήματα.

Ποιος είπε πως τα παραμύθια, επιβάλλεται να έχουν τέλος;

Όταν είπα κι εγώ να επισκεφθώ τα πανεπιστήμια, και δη, όταν επέλεξα να εντρυφήσω στη γλώσσα και τη φιλοσοφία, επιβεβαίωσα αυτή την αποστροφή μου προς το «μυθιστορίζειν». Να σημειωθεί πως αυτή μου η ασυμπάθεια, (και όχι αντιπάθεια) σέβεται και αναγνωρίζει, την ιδιοτροπία, την ιδιομορφία, την εριστικότητα που τη χαρακτηρίζουν. Η συντριπτική πλειοψηφία όλων όσων αγαπούν τα βιβλία και τη γραφή (όπως εγώ), όσων έχουν στο προσκέφαλο τους τις «μυώπτρες» τους από το πολύ διάβασμα (όπως εγώ), όσων πιστεύουν στη ρήση «διάβαζε για να ζεις» (όπως εγώ), αγαπούν και τιμούν ένα καλό μυθιστόρημα. Τους συνεπαίρνει η πλοκή ενός διηγήματος. Η γλαφυρή, λεπτομερειακή περιγραφή μιας εξιστόρησης. Η ταύτιση με μυθικούς, πλαστούς, πλαστικούς ήρωες.

Είναι οι ίδιοι, που ξυπνούν και κοιμούνται με ένα «τι θα γίνει στο τέλος;» στο στόμα τους, μια ασυγκράτητη επιθυμία για κατάληξη. Περιμένουν και προσμένουν την τελική ανακούφιση, που θα τους δώσει αυτός ο τερματισμός της ιστορίας. Θέλουν και απαιτούν να μάθουν τι θέλει να πει ο μυθιστοριογράφος, εν-τέλει. Να νιώσουν την κατακλείδα στο πετσί τους.

Ποιος είπε πως τα παραμύθια, επιβάλλεται να έχουν τέλος;4

Από μικρή ήμουν αντιδραστική. Μεγαλώνοντας, έγινα αντιδραστικότερη. Γράφοντας αυτό το κείμενο, γίνομαι αντιδραστικότατη. Δε ξέρω, αλλά εγώ δεν πιστεύω σε τέλη. Δε με ενδιαφέρει να διαβάσω ένα μυθιστόρημα που καταλήγει κάπου. Μία διήγηση με happy end. Ένα ρομάντζο με ανέλπιστα τραγικό επίλογο.

Με νοιάζει μόνο να ταξιδέψω. Ή μάλλον καλύτερα, να ταξιδεύω. Δεν κόπτομαι να μάθω τι θέλει τελικά να πει ο ποιητής, ο συγγραφεύς, ο γραφιάς τέλος πάντων. Γιατί υποπτεύομαι πως κι εκείνος, τελικά, ίσως να μη θέλει να πει μόνο ένα «κάτι» συγκεκριμένο. Μ’ αρέσουν οι ιστορίες που βασίζουν τη μαγεία τους, στο αέναο του χαρακτήρος τους. Που αφήνουν ανοικτή την κατάληξη, ανοικτό αυτό το «κάτι» τους. Που δεν το σερβίρουν στο πιάτο του ταξιδιώτη, γιατί εκτιμούν κι αναγνωρίζουν πως κανένας αναγνώστης που σέβεται το ταξίδι του, δε νοιάζετε να δει το τέλος.

Ποιος είπε πως τα παραμύθια, επιβάλλεται να έχουν τέλος;1

Και στην τελική, τι σημαίνει τέλος;

Τέλος, το αποφάσισα. Δε γούσταρα και δε γουστάρω τα διηγήματα και τα μυθιστορήματα. Δε μ’ αρέσουν οι ιστορίες με τέλος. Δε θέλω να δω τι θα γίνει στο τέλος. Δεν θέλω καν να υπάρχει τέλος.

Εγώ γι’ αυτές τις τρεις τελείες ζω. Για τις ιστορίες που αφήνουν ένα εκατομμύριο απορίες να αιωρούνται. Για τα ποιήματα που κάθε φορά που ταξιδεύεις μαζί τους, τους δίνει κι άλλη εξήγηση το μυαλό. Και για τα αληθινά παραμύθια. Ίσως γιατί κάπως έτσι φαντάζομαι και τη δική μου ιστορία. Σαν το πιο αληθινό παραμύθι της ζωής μου. Ένα παραμύθι, δίχως τέλος…

 

Πρώτη δημοσίευση στην Εναλλακτική Δράση

4 Comments
  1. Fofi July 20, 2016

    Λατρεύω αποτυπώματα….αλήθεια!!
    Δυσκολεύομαι όμως γιατί από το κινητό δεν βγάζει τα κείμενα με όλους τους χαρακτήρες-γράμματα! Τα εμφανίζει με ερωτηματικά! Μήπως πρέπει κάτι να γίνει από εσάς? Κάποια ρύθμιση? Δεν ξέρω, γι αυτό το λέω! ;-);-)

    Reply
    • Καλησπέρα κι ευχαριστίες πολλές για τα σχόλια σας. Τα σχόλια σας για τη λειτουργικότητα της σελίδας έχουν ληφθεί υπόψιν αν και κανονικά τα εμφανίζει και σε κινητά τα γράμματα. Εάν εξακολουθείτε να δυσκολεύεστε, επικοινωνήστε εκ νέου.

      Reply
  2. MARY October 24, 2016

    Ετυχε αποψε και σας ανακαλυψα…και ευτυχως που… ετυχε.
    Με γοητευσε η αμεσοτητα του λογου σας αλλα και αυτη η γνησια, διακριτικη “μαγκια” ( ας μου επιτραπει ο ορος). Αυτο το τσαγανο που προσωπικα μου αρεσει στο λογο και το προτιμω απο τα καλοστημενα, γεματα σοβαροφανεια και καθωςπρεπισμο, αθρα.
    Να εισαστε καλα να συνεχιζετε το υπεροχο αυτο εργο σας για να σας απολαμβανουμε.

    Reply
    • ΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ October 25, 2016

      Να είστε καλά αγαπητή Μαίρη. Είναι κάποιες σκέψεις μου, που είχαν τόσο εγωισμό, όσο να απαιτήσουν να αποτυπωθούν εδώ μέσα. Τρελή η χαρά τους όταν βρίσκουν τέτοια ανταπόκριση! Καλό υπόλοιπο σε ό,τι κι αν κάνετε.

      Reply

Leave a Comment