September 2, 2017

10+1 ποιήματα, από τη συλλογή “Stone Hotel” του κατάδικου Reagan Butcher

By ΑΝΝΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ In ΕΓΡΑΨΑΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

“Prison’s just like the free world: Bullshit, violence, and death; only in prison it’s on a tighter schedule”. 

Andrew Vachss

“Great Art is horseshit, buy tacos”

Charles Bukowski

 

Ο Αύγουστος του 2017, με βρήκε στο μεθυστικό Άμστερνταμ. Στο δρόμο προς το σπίτι του μεγάλου ζωγράφου Ρέμπραντ, συνάντησα ένα μικρό βιβλιοπωλείο, από κείνα που μου υπενθυμίζουν πως ο ορισμός του βιβλιοπωλείου που έχω κτίσει διαχρονικά στο μυαλό μου, ίσως και να μην είναι τελικά και τόσο άκυρος. Στοίβες βιβλίων κάτω στο πάτωμα, ελάχιστος χώρος στο ενδιάμεσό τους, τόσος που με δυσκολία θα τον ονόμαζες διάδρομο. Είπα, μετά την επίσκεψη στο Ρέμπραντ, εδώ πρέπει να μπω.

Όπερ και εγένετο. Ρώτησα για βιβλία ποίησης, στα αγγλικά. Ο υπεύθυνος είχε μόνο τρία να μου δείξει. «Stone Hotel». Το πρώτο που έπεσε στα μάτια μου. Λίγο το ποίημα στο οπισθόφυλλο, λίγο το συρματόπλεγμα που είχε για φωτό στην πρώτη σελίδα, λίγο οι ελάχιστε επιλογές που είχα, αυτό ήταν, το πήρα. Έπειτα κάθισα σ’ ένα πανέμορφο κανάλι, εκεί δυο βήματα πάρα δίπλα, και μαζί του πέρασα, ένα απόγευμα που σίγουρα δε ξεχνιέται.

IMG_7507

Γραμμένο από έναν ληστή ποιητή. Εν ονόματι Reagan Butcher. Στη φυλακή 8 χρόνια, τον φώναζαν Butch, και μέχρι σήμερα, 14 χρόνια αφότου βγήκε, έτσι του αρέσει να τον φωνάζουν. «Μόνο στο Butch γυρνάω». Γεννημένος το 1969 στο Seattle της Αμερικής, καταδικάστηκε σε 8ετή φυλάκιση το 1996, για Πρώτου Βαθμού Ένοπλη Ληστεία.

stone hotel  

Την ποιητική συλλογή «Stone Hotel, την έγραψε κατά τη διάρκεια της παραμονής του σε αυτό το…πέτρινο ξενοδοχείο. Την απήλαυσα όσο τίποτα εκείνο το καλοκαιρινό απόγευμα. Ξέρεις, καμιά φορά, η απλότητα του αποτυπώματος και η σχεδόν σίγουρη πιθανότητα που έχουν κάποια ποιήματα να παραμείνουν άσημα, τους δίνει μία άλλη γοητεία.

Πιο κάτω, μερικά από τα ποιήματα που ξεχώρισαν στο δικό μου αμφιβληστροειδή. Για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν μαζί τους. Και να θυμάστε. Tη ζωή, πρέπει να μάθουμε να την παίρνουμε “Just the way it is“.

 

wild-eyed pistol waver
 
showing the 
gun
 
to the korean 
man
 
behind the counter
 
my voice smooth as syrup
saying
 
the money
 
his black
face
 
screwed into puzzlement
 
his voice a question
 
the money?
 
i got pissed
 
yeah, the money, motherfucker
or i’ll kill you
 
but that was a lie
 
there was 
only one person
 
in the room i wanted
to kill
 
and he is sitting
right here
 
telling you
all this
 
 
piss test
 
keys rattle
the door clicks
the lock pops
it’s the cops
shining lights
in your eyes
at 4 in the morning
without warning 
they drag you
downstairs to a room
no bigger than a broom closet
you leave your clothes in a pile
lift your balls 
your cock
stick out your tongue
run fingers thru your hair
privacy is a thing of the past
like ice cream and automobiles 
dollar bills and the smiles of females
one cop
at each elbow
eyes riveted
on your shriveled up dick
shy like a baby turtle’s head
you strain and puff
to squeeze out enough
to fill up
the plastic cup
so you can get back to bed
with the unspoken message
loud and clear
in your head
 
we OWN your ASS
and everything else in here
convict
 
 
heart check
 
the new guy was like me
average height
but skinny as hell
so when the representative
from the tough guy crew
walked up to him in the dayroom
and caught him on the jaw
with a solid right cross
the new guy went down
and stayed 
there
 
the puncher told his crew
“the guy has no heart.”
 
two week later
someone (guess who)
stabbed 
the tough guy
in the neck
and he bled to death
in a matter of minutes
 
so i guess the new guy
had heart
after all
and patience
too
which as
we all know
is quite 
a virtue

 

 

disowned
 
21 and drunk
i smashed up
my father’s car
and ducked a DWI by fleeing the scene in a panic
but still had to face the old man
 
he told me over the phone
 
“all that matters is that you are ok; i can always get
another car but i can’t get another son.”
 
but we both knew
he meant just the opposite
 
he already had another son
 

monday january 1st 2001

brand new day

brand new week

brand new month

brand new year

brand new century

brand new millennium

same old me

 

tough guys
 
on the mainline
on the yard
everyone trying so hard
to be a tough guy
 
it gets boring 
and ridiculous
 
as if
denying their fear
will make them
immortal 
 
the graveyards 
are full 
 
of tough guys
who didn’t
realize
 
they stayed alive
only as long
as the cowards
let them
 

 

 

hot rod
 
a 50 year old
speed-freak
meth cook
dope dealer
had SS lightning bolts
on his neck
told me he’d
“stabbed a nigger” at san quentin
 
and i believed him
 
 
memories of you 
 
i’m tired of hating myself on your behalf
i used to be so hungry
for your mouth, your breasts, your ass
you claimed i made you feel stupid 
you resented my tongue and my mind
so you took up with mute knuckle-draggers
who posed no threat to your simple world-view
you complained that i never worked
and i guess that much is true
and although
i swore i would never again
see the company of your smile
i’, sure it would make you happy
if you knew 
i still masturbate
to memories 
of you
 
 
worried
 
i haven’t 
been behind
the wheel of
an automobile
in 7 years.
i wonder if
i will remember
how to operate
a motor vehicle
when i get out?
it’s a silly question
they say driving 
is like fucking:
once you’ve done it
you never forget how.
well,
i’m worried
about
the fucking part 
too.
 
 
words of wisdom
i’ve had my romance with guns
and breaking the law
i’ve had my fun with drugs
and climbing the walls
and i’m here
to tell you all
to forget it
it’s a waste of time
 
 
just the way it is
i was homeless and unemployed for long periods.
i lived on the streets, slept in cars and on couches.
i injected heroine, cocaine, and methamphetamines
         into my veins
smoked pot almost every day for 15 years,
drank oceans of wine, whiskey, and beer.
i held people up at gunpoint, was chased and beaten
by the police, sat and played chess with men
who were destined for Death Row.
i am not proud nor am i ashamed
of the things i’ve done.
i do not write about them
in order to glorify them.
i write about them because 
these experiences make up
a large portion of my life.
that’s just the way it is.

Leave a Comment